نورپردازی High-Key چیست؟ راهنمای کامل عکاسی های‌کی حرفه‌ای

تصویر احسان ابراهیمی
احسان ابراهیمی
نورپردازی های کی
آنچه در این مقاله خواهید خواند:

نورپردازی‌های High-Key یعنی ساختن تصویری بسیار روشن، با کنتراست پایین و سایه‌های حداقلی؛ اگر می‌خواهید در پرتره، عکس محصول یا ویدیوهای آموزشی به خروجی تمیز، سفید، شفاف برسید، کافی است سه اصل را درست اجرا کنید: مورد اول اینکه پس‌زمینه‌ی روشن (ترجیحاً سفید) را جداگانه و کمی قوی‌تر از سوژه نور بدهید تا در دوربین سفیدِ واقعی ثبت شود، مورد دوم روی سوژه یک نور اصلی نرم (سافت‌باکس/چتر/دیفیوزر) بگذارید و با نور پرکننده یا رفلکتور، سایه‌ها را تا حد نزدیک صفر بالا بیاورید، و مورد سوم نوردهی دوربین را طوری تنظیم کنید که تصویر روشن باشد اما جزئیات هایلایت‌ها نسوزد.

نورپردازی High-Key چیست؟

نورپردازی High-Key یک تکنیک نورپردازی در عکاسی و فیلم‌برداری است که با به‌کارگیری نورهای قوی و پراکنده، سایه‌های تیره را تا حد امکان از بین می‌برد. نتیجه‌ی این نورپردازی، تصویری بسیار روشن با کنتراست پایین و حداقل مناطق تاریک است. عکس‌های High-Key معمولاً فاقد بخش‌های واقعاً تیره هستند و ساختار کلی صحنه روشن و سفید به‌نظر می‌رسد. این ویژگی باعث می‌شود حس مثبت، تمیزی و سرزندگی از چنین تصاویری به مخاطب منتقل شود. به بیان ساده، در یک عکس های‌کی تمام عناصر تصویر در روشنایی غوطه‌ور شده‌اند و هیچ عنصر سیاه یا سایه‌ی سنگینی جلب توجه نمی‌کند.
نورپردازی High-Key نقطه‌ی مقابل نورپردازی Low-Key (لوکی) است که در آن از حداقل نور و سایه‌های عمیق برای ایجاد حال‌وهوایی دراماتیک و پرکنتراست استفاده می‌شود. هر یک از این دو سبک برای منظور خاصی به‌کار می‌روند که در ادامه بیشتر بررسی می‌کنیم.

نمونه تصویر نورپردازی های کی

مزایا و کاربردهای نورپردازی High-Key

نورپردازی High-Key به خاطر القای احساسات مثبت و نمای تمیز تصاویر، در موارد متعددی کاربرد دارد. در ادامه به برخی از مزایا و موارد کاربرد رایج نورپردازی های‌کی اشاره شده است:

  • پرتره‌های شاد و احساسی: عکس‌های پرتره با نور High-Key چهره‌ی افراد را روشن و صاف نشان می‌دهد و عاری از سایه‌های زننده است. برای عکاسی نوزادان، کودکان یا عروس و داماد، این نورپردازی حالت معصومیت، شادی و لطافت را تقویت می‌کند.
  • عکاسی تبلیغاتی و محصول: محصولات در یک پس‌زمینه‌ی کاملاً سفید و روشن، تمیز و با حداقل سایه عکاسی می‌شوند تا تمرکز چشم بیننده بر خود محصول باشد. از لحاظ عملی، روشن بودن پس‌زمینه و نبودن سایه‌های مزاحم باعث می‌شود جزئیات و شکل محصول به‌خوبی دیده شود و تصویر ساده و مینیمال جلوه کند.
  • سوژه‌های طبیعت بی‌جان هنری: در عکاسی از گل‌ها، وسایل تزیینی یا صحنه‌های طبیعت بی‌جان (Still Life) نیز نورپردازی های‌کی کاربرد دارد.
  • کاربرد در فیلم‌برداری و ویدیو: نورپردازی High-Key فقط مختص عکس نیست، بلکه در ویدیو و سینما هم به کار می‌رود. در ژانرهای کمدی، برنامه‌های گفتگو (Talk Show)، مصاحبه‌های ویدیویی یا ویدیوهای آموزشی آموزشی، معمولاً از نورپردازی High-Key استفاده می‌شود تا فضای تصویر دوستانه، غیررسمی و بدون المان‌های ترسناک یا منفی باشد.

تجهیزات مورد نیاز برای نورپردازی High-Key

برای اجرای موفق نورپردازی High-Key، در اختیار داشتن نور کافی و تجهیزات نورپردازی مناسب بسیار مهم است. هرچند می‌توان در نور طبیعی هم عکس‌های روشنی ثبت کرد، اما برای رسیدن به یک صحنه کاملاً High-Key در محیط کنترل‌شده، معمولاً به لوازم تخصصی نیاز داریم. در ادامه فهرست تجهیزات کلیدی را که به شما در ایجاد نور های‌کی کمک می‌کنند می‌آوریم:

تجهیزات ضروری برای نورپردازی high-key
  • دوربین دیجیتال با قابلیت تنظیم دستی: تقریبا هر دوربین DSLR یا بدون‌آینه مدرن که امکان تنظیم دستی سرعت شاتر، دیافراگم و ISO را بدهد مناسب است. نیازی نیست دوربین گران‌قیمتی باشد؛ یک دوربین سطح مبتدی که توان عکاسی در حالت دستی (Manual) را دارد کار شما را راه می‌اندازد.
  • منبع نور اصلی قوی (فلاش استودیویی یا نور ثابت): مهم‌ترین جزء نورپردازی High-Key داشتن یک یا چند منبع نور قدرتمند است. شما می‌توانید از فلاش‌های استودیویی استفاده کنید که شدت نور بالایی دارند و قابل کنترل هستند. اگر فلاش در اختیار ندارید، یک گزینه جایگزین نور ثابت LED یا حتی نور طبیعی خورشید است.
  • ابزارهای پخش‌کننده نور (Softbox، چتر و دیفیوزرها): نور شدید فلاش یا خورشید اگر مستقیم به سوژه بتابد، سایه‌های تند و هایلایت‌های زننده ایجاد می‌کند. برای نرم کردن و پخش کردن این نور، از سافت‌باکس‌ها، چتر‌های عکاسی یا دیفیوزرهای بزرگ استفاده می‌کنیم. یک سافت‌باکس که روی فلاش قرار می‌گیرد نور را پخش کرده و سایه‌ها را بسیار ملایم می‌سازد. نور نرم حاصل از سافت‌باکس برای ایجاد ظاهر صاف و یک‌دست در عکس‌های High-Key ایده‌آل است و از ایجاد اختلاف روشنایی شدید روی سوژه جلوگیری می‌کند.

  • نورهای پرکننده و رفلکتورها: علاوه بر نور اصلی، باید مطمئن شوید سایه‌های سوژه نیز روشن شوند. به این منظور از نور پرکننده (Fill Light) در سمت مقابل نور اصلی استفاده می‌شود. نور پرکننده می‌تواند یک فلاش دوم با شدت کمتر، یک لامپ LED اضافی یا حتی بازتاب نور اصلی توسط رفلکتور باشد. اگر فقط یک منبع نور دارید، یک رفلکتور نقره‌ای یا سفید را در طرف دیگر سوژه قرار دهید تا نور خورشید یا فلاش را بازتاب کرده و سایه‌های طرف مقابل را روشن کند.
  • نور پس‌زمینه: برای داشتن پس‌زمینه‌ی کاملاً سفید و درخشان، اغلب نیاز است جداگانه آن را روشن کنید. به‌خصوص اگر سوژه را در مقابل یک پرده سفید قرار داده‌اید، ممکن است سایه‌ی سوژه روی پرده بیفتد یا خود پرده کمی خاکستری ثبت شود. با قراردادن یک یا دو منبع نور پشت سر سوژه و رو به پس‌زمینه، می‌توانید پرده یا دیوار پشت سوژه را آن‌قدر روشن کنید که کاملاً سفید (Overexpose) و بدون سایه ثبت شود.

نکته: اگر از چندین نور استودیویی استفاده می‌کنید، حتماً از تریگر (Trigger) همزمان‌کننده فلاش یا سیستم TTL بی‌سیم بهره ببرید تا نورها هماهنگ عمل کنند. همچنین پیش از عکاسی اصلی، چند تست‌شات بگیرید تا مطمئن شوید قدرت هر نور را درست تنظیم کرده‌اید و هیچ سایه‌ی ناخواسته یا نور بیش‌ازحدی وجود ندارد.

روش انجام نورپردازی High-Key (چیدمان نور)

بسته به اینکه در استودیو با فلاش‌ها کار می‌کنید یا صرفاً از نور طبیعی بهره می‌برید، رویکرد اجرای این تکنیک کمی تفاوت خواهد داشت. در این بخش به دو سناریوی رایج می‌پردازیم: عکاسی High-Key در محیط استودیویی کنترل‌شده و عکاسی High-Key با نور طبیعی در محیط خانگی یا فضای باز.

نورپردازی های کی در استودیو و فضای داخلی با نور مصنوعی

در یک استودیوی عکاسی، شما کنترل کامل بر نورها دارید و می‌توانید به بهترین شکل نورپردازی های‌کی را پیاده کنید. گام‌های زیر معمولاً برای تنظیم یک صحنه High-Key دنبال می‌شوند:

  1. آماده‌سازی پس‌زمینه و سوژه: ابتدا پس‌زمینه سفید خود (پرده یا دیوار) را نصب کنید. سوژه را با فاصله‌ی کافی از پس‌زمینه قرار دهید، به‌طوری‌که نورهایی که به سوژه می‌تابد حداقل بازتاب ممکن را روی پس‌زمینه داشته باشند و سایه سوژه مستقیماً روی پرده نیفتد. کادر دوربین را طوری ببندید که فقط پس‌زمینه سفید پشت سوژه دیده شود و لبه‌های آن یا فضای اطراف در عکس نباشد. این کار به تمیز شدن تصویر نهایی کمک می‌کند.
  2. قرار دادن نورهای اصلی و پرکننده: اکنون نور کلیدی (Key Light) را در یک سمت سوژه قرار دهید. این نور اصلی، روشن‌ترین منبع نوری صحنه است و بخش اعظم روشنایی عکس را تامین می‌کند. سپس در سمت مقابل سوژه (مثلاً سمت راست) یک نور پرکننده قرار دهید تا سایه‌های ایجادشده توسط نور کلیدی را نرم و روشن کند. نور پرکننده می‌تواند یک فلاش دوم با شدت کمتر یا یک رفلکتور بزرگ باشد که نور کلیدی را بازتاب می‌دهد.
  3. افزودن نورهای پس‌زمینه: برای اینکه پس‌زمینه کاملاً سفید ثبت شود، نیاز است آن را جداگانه نورپردازی کنید. اگر یک یا دو فلاش اضافی دارید، آنها را پشت سوژه، سمت چپ و راست پرده‌ی سفید قرار دهید به طوری که مستقیماً پرده را روشن کنند. شدت این نورهای پس‌زمینه را نسبتاً بالا تنظیم کنید (گاهی هم‌سطح نور کلیدی یا بیشتر) تا اطمینان حاصل شود پرده در عکس کاملاً سفید و بدون جزئیات ظاهر می‌شود.

در نور طبیعی و فضای باز

اجرای نورپردازی High-Key با نور طبیعی نیز ممکن است، هرچند انعطاف‌پذیری و کنترل کمتری نسبت به محیط استودیو دارد. در این حالت شما به جای فلاش از خورشید به عنوان منبع نور اصلی بهره می‌برید و با ابزارهای ساده نور را مدیریت می‌کنید:

  1. انتخاب زمان و مکان مناسب: بهترین حالت این است که یک روز آفتابی اما با نور نسبتاً ملایم (اوایل صبح یا اواخر عصر) را انتخاب کنید. اگر خورشید خیلی بالا و تند باشد، سایه‌های سختی ایجاد می‌شود که خلاف هدف ماست. یک مکان مناسب، کنار یک پنجره‌ی بزرگ با پرده نازک سفید یا در سایه‌ی روشن در فضای بیرون است.
  2. قرار دادن سوژه نسبت به خورشید: سوژه را طوری قرار دهید که نور خورشید به طور غیرمستقیم یا پخش‌شده به او برسد. نور مستقیم خورشید در میانه روز بسیار خشن است و سایه‌های تیز می‌سازد؛ بنابراین یا باید نور خورشید را با چیزی مثل پرده نازک یا دیفیوزر نرم کنید، یا سوژه را در سایه‌ی روشن قرار دهید که نور آسمان (که پخش‌شده است) به او برسد.
  3. استفاده از رفلکتور برای پر کردن سایه‌ها: در نور طبیعی تقریباً حتماً به یک رفلکتور نیاز خواهید داشت. فرض کنید سوژه کنار پنجره ایستاده و نور از یک طرف به او می‌تابد؛ سمت دیگر چهره‌اش تاریک‌تر خواهد بود. با نگه داشتن یک رفلکتور سفید یا نقره‌ای در طرف سایه‌دار چهره، نور خورشید را به آن سمت بازتاب دهید تا سایه‌ها محو شوند. در فضای باز هم اگر خورشید پشت سوژه است، می‌توانید از جلو یک رفلکتور بزرگ نور را به چهره او برگردانید تا ضدنور (سیلوئت) نشود و جزئیات دیده شود
  4. پس‌زمینه‌ی روشن در طبیعت: پیدا کردن یا ایجاد یک پس‌زمینه‌ی کاملاً سفید در بیرون دشوارتر است. اما می‌توانید از آسمان روشن (اگر بدون ابر و آبی نباشد) به عنوان پس‌زمینه استفاده کنید؛ برای این کار زاویه دوربین را کمی به سمت بالا بگیرید تا عمده کادر شما را آسمان تشکیل دهد و سپس با تنظیم نوردهی، آسمان را اوراکسپوز کنید تا سفید ثبت شود. روش دیگر قرار دادن سوژه مقابل یک دیوار یا ساختمان سفیدرنگ است. اگر هیچ‌کدام میسر نبود، نگران نباشید؛ می‌توانید بعدها در ادیت پس‌زمینه را روشن‌تر کنید..
  5. کنترل دوربین در نور طبیعی: وقتی از نور خورشید استفاده می‌کنید، احتمالاً نور محیط در تمام جهات یکسان نخواهد بود. مثلاً ممکن است پس‌زمینه خیلی روشن‌تر از چهره سوژه باشد یا بالعکس. در این شرایط، حالت نورسنجی نقطه‌ای (Spot Metering) گاهی مفید است تا روی سوژه نورسنجی کنید و از تاریک شدن او جلوگیری کنید. همچنین استفاده از حالت تقدم دیافراگم (Aperture Priority) به شما اجازه می‌دهد دیافراگم را برای نوردهی مناسب باز کنید و دوربین سرعت شاتر را خودکار تنظیم کند.

تنظیمات دوربین مناسب برای عکاسی High-Key

پس از آماده‌سازی نورها، نوبت به تنظیم دوربین می‌رسد. حتی با نور عالی، اگر دوربین را درست تنظیم نکنید ممکن است عکس High-Key شما خراب شود.

تنظیمات دوربین برای ثبت عکس های کی
  • حالت عکاسی: از حالت دستی (Manual) استفاده کنید تا کاملاً بر نوردهی کنترل داشته باشید. در این حالت می‌توانید شاتر، دیافراگم و ISO را طوری تنظیم کنید که تصویر به‌اندازه کافی روشن باشد. اگر با حالت‌های نیمه‌خودکار مثل تقدم دیافراگم کار می‌کنید.
  • نورسنجی مناسب: حالت نورسنجی ماتریکس (Matrix/Evaluative) را فعال کنید تا نورسنج دوربین به جای یک نقطه، کل صحنه را در نظر بگیرد. این حالت کمک می‌کند دوربین متوجه شود صحنه عمداً روشن است.
  • سرعت شاتر (Shutter Speed): سرعت شاتر را تا جایی آهسته انتخاب کنید که نور کافی وارد دوربین شود، بدون اینکه عکس تار شود. در محیط استودیو اگر از فلاش استفاده می‌کنید، معمولاً سرعت شاتر را روی حداکثر سرعت همگام‌سازی (مثلاً ۱/۲۰۰ ثانیه) تنظیم می‌کنند و روشنایی را با قدرت فلاش و دیافراگم کنترل می‌کنند. اما در نور طبیعی، ممکن است نیاز شود سرعت‌های کندتری مثل ۱/۶۰ یا ۱/۳۰ ثانیه استفاده کنید تا نور محیط را به اندازه دلخواه افزایش دهید.
  • دیافراگم (Aperture): یکی از راه‌های اصلی کنترل نور ورودی به دوربین، تنظیم دیافراگم لنز است. برای عکاسی High-Key معمولاً دیافراگم‌های باز (شماره f کوچک) توصیه می‌شود تا نور زیادی وارد شود. مثلاً f/2.8، f/4 یا f/5.6 بسته به لنز شما گزینه‌های خوبی هستند. این کار هم به روشن‌تر شدن عکس کمک می‌کند و هم عمق میدان را کمتر می‌کند که می‌تواند پس‌زمینه را نرم‌تر و یکنواخت‌تر نشان دهد.
  • حساسیت ISO: در نورپردازی High-Key چون صحنه خیلی روشن است، می‌توانید از پایین‌ترین ISO ممکن استفاده کنید (مثلاً ISO 100 یا 200). این کار دو فایده دارد: یکی اینکه از ایجاد نویز در بخش‌های روشن تصویر جلوگیری می‌کند (ISO بالا در قسمت‌های روشن هم می‌تواند نویز رنگی ایجاد کند)، دوم اینکه بیشترین جزئیات را در هایلایت‌ها حفظ می‌کند. در محیط استودیو با فلاش، حتماً ISO را روی مینیمم قرار دهید چون نور کافی خواهید داشت. در فضای باز هم تا جایی که نور اجازه می‌دهد ISO را پایین بگذارید. افزایش ISO را فقط زمانی انجام دهید که مجبورید برای رسیدن به نوردهی مطلوب شاتر را خیلی کند یا دیافراگم را خیلی باز کنید و این برایتان ممکن نیست. در غیر این صورت ISO بالا در صحنه روشن فقط کیفیت عکس را کاهش می‌دهد.
  • جبران نوردهی +EV: همانطور که اشاره شد، دوربین ممکن است به‌طور پیش‌فرض صحنه شما را تاریک‌تر کند تا متعادل به نظر برسد. یکی از ترفندهای کلیدی در عکاسی High-Key این است که عمداً عکس را بیش‌نوردهی کنید. اگر در حالت Av یا Tv عکاسی می‌کنید، از دکمه‌ی Exposure Compensation استفاده کرده و مقداری مثلاً +۱ یا +۲ استاپ تنظیم کنید. این کار به دوربین می‌گوید که نتیجه‌ی دلخواه شما روشن‌تر از چیزی است که فکر می‌کند.
  • تراز سفیدی (White Balance): تنظیم وایت بالانس صحیح در عکاسی High-Key نقش مهمی دارد، زیرا در تصاویر بسیار روشن، حتی ته‌رنگ‌های جزئی هم می‌توانند به چشم بیایند. هدف ما معمولاً این است که سفیدی‌ها واقعاً سفید ثبت شوند (نه متمایل به زرد گرم یا آبی سرد). اگر از نورهای مصنوعی استفاده می‌کنید، وایت‌بالانس را روی حالت مناسب آن نور تنظیم کنید (مثلاً Flash برای فلاش، یا تنظیم دستی کلوین بر اساس دمای نور .
  • فرمت RAW و عمق رنگ: توصیه اکید می‌شود که برای عکاسی‌های جدی High-Key از فرمت RAW استفاده کنید. فایل خام دامنه پویای بیشتری در اختیار شما می‌گذارد تا بتوانید جزئیات سایه‌ها و هایلایت‌ها را در مرحله‌ی ادیت بازیابی کنید.

مقایسه نورپردازی High-Key و Low-Key

مقایسه نورپردازی های high-key و low-key
جنبهنورپردازی High-Key (های‌کی)نورپردازی Low-Key (لوکی)
میزان نور و کنتراستنور فراوان و یکنواخت؛ تصویر بسیار روشن با کنتراست پاییننور محدود و موضعی؛ تصویر تاریک با کنتراست بسیار بالا
سایه‌هاتقریباً حذف‌شده یا بسیار کم‌رنگ؛ سایه‌ها نرم و روشن‌اندسایه‌ها بخش غالب تصویرند؛ بسیار تیره، عمیق و با لبه‌های تیز
پس‌زمینهاغلب سفید یا کاملاً روشن و یکدستاغلب سیاه یا کاملاً تاریک و ناواضح
حالت و حس تصویرشاد، مثبت، ملایم، آرام‌بخش؛ القای تمیزی و سادگیدراماتیک، مرموز، جدی، پرتنش؛ القای عمق احساسی، قدرت یا ترس
موارد استفادهپرتره‌های شاد (نوزاد، عروس)، عکس‌های مد و فشن روشن، تبلیغات محصول با پس‌زمینه سفید، صحنه‌های کمدی و سبک در فیلم‌هاپرتره‌های مفهومی و هنری، عکاسی سیلوئت (ضدنور)، عکاسی با نور کم در تئاتر یا کنسرت، ژانرهای ترسناک، نوآر و درام در سینما

نتیجه‌گیری

در پایان، نورپردازی High-Key یکی از تکنیک‌های جذاب و کاربردی در دنیای عکاسی است که به شما امکان می‌دهد تصاویری روشن، تمیز و با انرژی مثبت خلق کنید. با فهم دقیق مفهوم های‌کی و رعایت اصول نورپردازی و تنظیمات دوربین، می‌توانید در انواع پروژه‌ها از پرتره‌های خانوادگی گرفته تا عکاسی تبلیغاتی محصولات، نتایج چشمگیری به دست آورید. اگرچه در نگاه اول ممکن است ساده به‌نظر برسد، اما دیدیم که برای رسیدن به یک عکس High-Key عالی باید به جزئیاتی مانند حذف سایه‌های اضافی، تنظیم صحیح نور پس‌زمینه و وایت بالانس توجه ویژه داشت. خبر خوب این است که با تمرین و تجربه، اجرای این تکنیک به طبیعت دوم شما تبدیل خواهد شد و حتی خواهید توانست خلاقیت‌های خود را در آن اجرا کنید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

از وبلاگ جهان با ما